Kultura

Rustavi – Gruziński Zespół taneczny

Po raz pierwszy w Polsce z dużą trasą koncertową wystąpi światowej sławy Państwowy akademicki ansambl pieśni i tańca ludowego Gruzji «Rustavi» Od ponad 50 lat zespół «Rustavi» prezentuje publiczności gruzińskie pieśni i tańce w różnych krajach świata. Zespół charakteryzuje się bogatym repertuarem, kwintesencją, polifonią i cechami wykonawczymi. Narodowy akademicki ansambl Gruzji  «Rustavi» zaprezentuje swoje najlepsze i nowe tańce w Polsce i jak zawsze zaskoczy publiczność fantastyczną energią oraz choreografią. Wszystko odbędzie się pod akompaniament  pięknej gruzińskiej muzyki i śpiewu unikalnego chóru na żywo. Energia gorących mężczyzn z gór Kaukazu, elementy prawdziwego pojedynku na szablach, akrobacje, oraz czułość i łagodność pięknych kobiet, jakby płynących po scenie w fantastycznie kolorowych kostiumach. W każdym tańcu, w każdej pieśni rozbrzmiewa historia całego narodu, regionu, miasta. To są emocje dla całej rodziny: od dzieci do seniorów. Tańcom Rustavi towarzyszą pieśni ludowe i instrumenty z różnych prowincji Gruzji co tworzy harmonijny spektakl, tym samym dodatkowo wzmacniając cechy regionalne, co odróżnia «Rustavi» od innych zespołów. Piosenkarze, tancerze i instrumentaliści ludowi «Rustavi» umiejętnie łączą się w harmonii podczas swojego programu koncertowego, malując bogaty gobelin Kultury Ludowej Gruzji. Od momentu powstania zespół «Rustavi» dał około 8000 koncertów w ponad 80 krajach. Wśród nich były wiodące sale koncertowe i operowe na świecie. „Monaco”, Monako, 13.08.1979 „Zespół Rustavi z Gruzji wystąpił przy pełnym teatrze „Les Etoiles”, a wśród publiczności był sam książę Rainier III oraz Jean Louis Medecin, Prezydent Miasta Monako…. Pragniemy podziękować temu znakomitemu Zespołowi, który oczarował publiczność swym mistrzowskim koncertem…” W 1990 roku zespół «Rustavi» został uczestnikiem ceremonii wręczenia amerykańskich Oscarów. Podczas ceremonii wręczenia nagród gruzińskie tańce i piosenki w wykonaniu zespołu wywołały lawinę oklasków. W 2005 roku na swoje 60-lecie, które odbyło się w japońskim mieście Nagoya, UNESCO do zorganizowania koncertu zaprosił tylko zespół «Rustavi”. Założyciel zespołu – Anzor Erkomaishvili był przedstawicielem siódmej generacji muzycznej dynastii Erkomaishvili – nazwiska z 300-letnią historią w kulturze Gruzji. Od 2016 r. dyrektorem zespołu «Rustavi» jest Amiran Toidze, młody utalentowany lider, który wyróżnia się umiejętnościami zarządzania i innowacyjnymi podejściami, które spełniają wysokie współczesne wymagania. Głównym choreografem «Rustavi» jest Pridon Sulaberidze , który podpisuje się pod gustownie dobraną i oryginalną aranżacją tańców ludowych. Dzięki Pridonowi Sulaberidze «Rustavi» opanował bogate i różnorodne dziedzictwo Tańca Ludowego z całej Gruzji i zyskał najlepsze cechy zespołu akademickiego. Zespół cały czas odświeża i aktualizuje swój program. W ramach trasy koncertowej w Polsce w listopadzie 2021 roku widzowie zobaczą najlepszy program koncertu. Zespół Narodowego akademickiego ansamblu Gruzji «Rustavi» gwarantuje, że widzowie otrzymają z niczym nieporównywalne emocje i potężny ładunek energii. Zapraszamy serdecznie. Bilety można kupić: www.eventim.pl/artist/rustavi/

Rustavi – Gruziński Zespół taneczny Dowiedz się więcej »

HARDMADE CITY FESTIVAL

HARDMADE CITY FESTIVAL – TU MOŻESZ WSZYSTKO, ALE NIE MUSISZ NIC! Odpalamy Hardmade City Festival we Wrocławiu! Od 9 do 11 lipca w Starej Odrze każdy poczuje, że może wszystko, ale nie musi nic! Bądź naprawdę wolny w atmosferze totalnego luzu! Hardmade Kompanii Piwowarskiej to nowa generacja piwa dla nowego pokolenia młodych dorosłych. Zna swoich ludzi i wie za czym tęsknią, bo… tęskni za tym samym! Dlatego rusza z nowym formatem festiwalowym – Hardmade City Festival w 5 miastach w Polsce. Tutaj możesz wszystko, ale nie musisz nic – to Twój czas wolny i Twój wybór, co z nim zrobisz. To będą trzy dni pełne atrakcji, ale też chillu i relaksu, muzyki, warsztatów na żywo oraz okazji, żeby kogoś poznać. Jak chcesz to spróbuj czegoś nowego albo nie – bo prawdziwa wolność jest wtedy, kiedy nie musisz wybierać. “W końcu festiwal, który daje wybór. Nie tylko muzyka wieczorem, ale też fajne rzeczy, które możesz robić z ziomkami przez cały weekend. Streetwear market jest mi bardzo bliski, więc na to czekam najbardziej, ale każdy z nas znajdzie coś dla siebie w tych 3 dniach. Jak chcecie to wpadajcie :) “ – mówi InstaBaks, czyli Kamil “Baks” Tomaszewski – jeden z ambasadorów marki. Piątek – afterHARDwork – możesz słuchać nowych ludzi na speed datingu, ale możesz też posłuchać setów, które przygotują Dj Masllow, Dj Skipless i Dj Konrad L w czasie silent disco. Cicho na pewno nie będzie! W sobotę, noHARDdays – możesz się wyginać, ale nie musisz tylko na parkiecie. Poza mocnym muzycznym lineup’em, który zapewnią Whyba, Humble Buzz i K-roll.,będą też warsztaty Jogi, Glitter Zone i targi Streetwear we współpracy z Bazarem Miejskim. A w niedzielę – SUN&HARD – możesz tańczyć w dzień lub zwolnić tempo po zmierzchu. Od 16:00 Starą Odrę nakręci DJ Duch, a weekend zamkniemy HARDQuizem, w którym możesz coś wygrać… ale nie musisz. Hardmade City Festival – możesz wszystko, ale nie musisz nic! Ciesz się wolnością w atmosferze totalnego luzu. Jak chcesz to wpadaj do Starej Odry. Szczegóły i rozkład jazdy znajdziesz na: www.hardmade.pl

HARDMADE CITY FESTIVAL Dowiedz się więcej »

Festiwal Kultury Europejskiej we Wrocławiu

Od 1 lipca we Wrocławiu trwa Festiwal Kultury Europejskiej we Wrocławiu oraz 10 lat Domu Europy we Wrocławiu Z tej okazji w Dolnośląskim Centrum Filmowym odbędą się koncerty, pokazy ambitnego kina europejskiego, warsztaty artystyczne i debaty. Dla miłośników sztuki w DCF zaplanowane są wernisaże – swoje prace zaprezentują wrocławskie artystki Katarzyna Polic-Patkowska i Emose Katarzyna Uhunmwangho. Miłośników kina DCF zaprasza na przegląd filmów – finalistów nagrody LUX.   Można zobaczyć także starsze filmy: „Bestię” z 1917 roku z muzyką graną na żywo przez wrocławskiego pianistę Michała Hadasika oraz „Błękitnego anioła” z 1930 roku, któremu towarzyszył występ aktorki i wokalistki Justyny Szafran. W ramach festiwalu odbędą się też pokazy filmowe połączone z debatami. Pierwszy z nich to „Słodki koniec dnia”, po którym odbyło się Spotkanie z Odmiennymi, czyli osobami, które na co dzień zmagają się z problemem akceptacji, zrozumienia i tolerancji dla różnych form odmienności. W Dolnośląskim Centrum Filmowym odbył się także wyjątkowy koncert z muzyką filmową „Z miłości do kina” osnuty wokół filmowych szlagierów w wykonaniu artystów wrocławskiego Capitolu. Na scenie wystąpili: Justyna Szafran, Katarzyna Emose Uhunmwangho, Tomasz Leszczyński, Maciej Maciejewski, Jakub Olejnik, Rafa Karasiewicz i Marek Kocot. W drugim dniu Festiwalu w ramach Festiwalu Kultury Europejskiej DCF zaprosił również na specjalne spotkanie z EuroKabaratem. Znane i lubiane piosenki z różnych zakątków Europy zaśpiewali i zagrali: Ewa Szlempo-Kruszyńska, Justyna Szafran, Katarzyna  Emose Uhunmwangho, Tomasz Leszczyński, Maciej Maciejewski, Ścibor Szpak, Rafał Karasiewicz i Jakub Olejnik. Całość poprowadził Marek Kocot. Ponadto dla gości festiwalowych przygotowano spacer filmowy po Wrocławiu, a dla najmłodszych warsztaty europejskie organizowane przez Fundację Ukraina oraz warsztaty filmowe z animacji poklatkowej.  Organizatorami festiwalu są Przedstawicielstwo Regionalne Komisji Europejskiej oraz Biuro Parlamentu Europejskiego, partnerami Scena pod Regałem oraz Dolnośląskie Centrum Filmowe.  Udział we wszystkich wydarzeniach jest bezpłatny, konieczny jest odbiór bezpłatnych wejściówek.

Festiwal Kultury Europejskiej we Wrocławiu Dowiedz się więcej »

Laury #41PPA

Późnym wieczorem 18 czerwca,  po Koncercie Finałowym 41. Przeglądu Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu, na scenie Teatru Muzycznego Capitol wręczono nagrody festiwalu.  Jury Konkursu Aktorskiej Interpretacji Piosenki w składzie: Anna Gacek – dziennikarka, Renata Przemyk – wokalistka, Justyna Szafran – aktorka, Marcin Liber – reżyser, i Jacek Budyń Szymkiewicz – muzyk, zdecydowało, że Grand Prix – statuetkę Złotego Tukana oraz 25 tys. zł – za „najlepszy występ dzisiejszego wieczoru” otrzyma Marta Mazurek. Nagrodę wręczył Jacek Sutryk, prezydent Wrocławia. Marta Mazurek, aktorka filmowa i telewizyjna, szerokiej publiczności znana z serialu „Wojenne dziewczyny” i filmu „Córki dancingu”, zaśpiewała „Balladę o sierotce” Jana Malisza i „The Devil” PJ Harvey w tłumaczeniu Michaliny Olszańskiej. Grała na fortepianie, towarzyszyły jej Maria Klich na lirze korbowej i Katarzyna Kapela na bębnie. Nagroda specjalna Stowarzyszenia Autorów ZAiKS za najlepsze wykonanie polskiej piosenki, 10 tys. zł, trafiła w ręce Dominiki Feiglewicz. Nagrodę wręczył Rafał Bryndal, autor tekstów, dziennikarz, członek Zarządu Stowarzyszenia Autorów ZAiKS. Dominika Feiglewicz jest aktorką, absolwentką krakowskiej PWST, w Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie odpowiada za tworzenie przestrzeni i wydarzeń dostępnych osobom z niepełnosprawnościami. Wykonała w języku migowym „The Pocket Knife” PJ Harvey i „*** nie potrafię”, kompozycję Nameny Lali do tekstu Haliny Poświatowskiej. Towarzyszyła jej Natalia Orkisz – śpiew i looper. Dziennikarze postanowili przyznać swoją nagrodę Dominice Feiglewicz – za konsekwencję w poszukiwaniach artystycznych, w których język migowy zamienia się w gest performatywny i staje się pełnoprawną formą wyrazu, istniejącą na scenie równolegle ze śpiewem Natalii Orkisz, za pokazanie, że można śpiewać, nie wydając z siebie głosu. Statuetkę Tukana Dziennikarzy wręczyła Klara Zimna, dziennikarka Radia LUZ. Tukana Publiczności, nagrodę widzów obecnych na Koncercie Finałowym, otrzymał Piotr Zubek. Wręczyła ją reprezentantka publiczności, Dominika Polok.  Nagroda Muzeum Polskiej Piosenki w Opolu – 50 godzin sesji nagraniowej w Studiu Nagrań (w tym: nagranie, miks i mastering) przypadła w udziale również Piotrowi Zubkowi. Wręczył ją Jarosław Wasik, dyrektor Muzeum. Piotr Zubek zaśpiewał „Tnę, tnę, tnę, czyli kariera damskiego fryzjera” Macieja Małeckiego i Grzegorza Wasowskiego i „Balladę o późnej starości Don Kichota” Jerzego Derfla i Wojciecha Młynarskiego. Akompaniował mu na fortepianie Dominik Światkowski. Nagrodę Radia RAM w postaci koncertu RAM Session otrzymał duet Lenda/Kozub. Wyróżnienie to wręczył Maciej Szabatowski, dziennikarz muzyczny Radia RAM.  Paulina Lenda-Kozub i Paweł Kozub zaśpiewali „To, co mam”, kompozycję autorstwa własnego i Marcina Borsa z tekstem Pauliny Lendy-Kozub i „Ej, raz”, tradycyjny utwór z repertuaru Charles’a Aznavoura w tłumaczeniu Wojciecha Młynarskiego. Nagrodę Niemiecko-Polskiego Towarzystwa Kulturalnego Polonica w wysokości 4 tysięcy zł wraz z zaproszeniem do udziału w Festiwalu Rock & Chanson w Kolonii otrzymała Monika Zapaśnik, a wyróżnienie – zaproszenie do Konkursu Młodych Talentów w Kolonii – Marta Mazurek. Wręczył je prezes Towarzystwa, Zbigniew Kossak von Glowczewski. Jury Nurtu Off w składzie: Agata Saraczyńska – dziennikarka, historyczka sztuki, przez wiele lat związana z „Gazetą Wyborczą”, recenzentka życia kulturalnego, Grzegorz Laszuk – projektant, animator sceny alternatywnej, reżyser, lider legendarnej grupy Komuna/Warszawa, Tomasz Leszczyński – aktor, wokalista, tancerz, kompozytor, aranżer, Filip Zawada – muzyk, poeta, pisarz, fotograf, performer, kompozytor muzyki teatralnej i filmowej, podzieliło nagrodę w następujący sposób:– statuetkę Tukana Off i 6 tys. zł otrzymał spektakl „Najczęściej zadawane pytania. Rewia Drag Queen” w reżyserii Piotra Soroki, za dekonstrukcję piosenki aktorskiej,– wyróżnienie i 4 tys. zł otrzymał spektakl „Mury krzyczą albo Uliczna śpiewka” za scenariusz (Magda Drab i Albert Pyśk), reżyserię (Magda Drab) i wykonanie (Albert Pyśk, Rafał Derkacz).Tukana Publiczności Off otrzymał spektakl „Kwadrat” w reżyserii Ewy Kaim. Nagrody wręczyli Agata Saraczyńska i Tomasz Leszczyński.  Kapituła im. Aleksandra Bardiniego przyznała Nagrodę – Dyplom Mistrzowski i statuetkę Tukana Kapituły Ewelinie Adamskiej-Porczyk. Nagrodę wręczył Wojciech Kościelniak, przewodniczący Kapituły. Dyplom Mistrzowski jest dziełem Michała Hrisulidisa. Statuetki Tukanów są autorstwa Tomasza Szydełki.  Wsparcie ze środków Funduszu Przeciwdziałania COVID-19 Dofinansowano ze środków Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu pochodzących z Funduszu Promocji Kultury w ramach programu „Muzyka”, realizowanego przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca Partnerem 41. PPA jest Stowarzyszenia Autorów ZAiKS – mecenas nagrody za najlepsze wykonanie piosenki polskiej Zdjęcia PPA

Laury #41PPA Dowiedz się więcej »

Ewelina Adamska-Porczyk z Dyplomem Mistrzowskim Kapituły Aleksandra Bardiniego

Kapituła Nagrody im. Aleksandra Bardiniego na 41. Przeglądzie Piosenki Aktorskiej przyznała w tym roku Dyplom Mistrzowski choreografce, aktorce i tancerce Ewelinie Adamskiej-Porczyk.  – Ewelina od lat jest nie tylko wybitną choreografką i tancerką, ale również wybitną aktorką, wokalistką i pedagogiem. To osoba, która – kiedy pojawia się przy produkcji jakiegoś przedstawienia czy filmu – podnosi rangę tego przedsięwzięcia. Jest uwielbiana przez aktorów, jest osobą, której możemy zazdrościć talentu, umiejętności, gustu i nieprawdopodobnej pasji w tworzeniu tego, co robi. Nagroda imienia profesora Aleksandra Bardiniego powinna uwzględniać moment przejścia z czeladnika na mistrza. W przypadku Eweliny z pewnością jest to zasadne – to wspaniała mistrzyni, powinniśmy wszyscy o tym usłyszeć – powiedział Wojciech Kościelniak, przewodniczący Kapituły. Nagroda Kapituły, czyli Dyplom Mistrzowski – grafika autorstwa Michała Hrisulidisa, i statuetka Tukana Kapituły autorstwa Tomasza Szydełkizostanie wręczona (wraz z pozostałymi nagrodami 41. PPA) dziś wieczorem, podczas Koncertu Finałowego w Teatrze Muzycznym Capitol we Wrocławiu. Ewelina Adamska-Porczyk – aktorka, tancerka, choreografka, absolwentka Wydziału Pedagogiki, instruktorka rekreacji ruchowej (AWF Katowice). Od dzieciństwa związana z tańcem ludowym. Jest autorką choreografii m.in. do gal Przeglądu Piosenki Aktorskiej „Tak jest! Piosenki Jacques’a Brela” i „Koniec”, do spektaklu „Chłopi” w Teatrze Muzycznym w Gdyni ,„Chicago” w krakowskim Variété i „Kombinatu” w Poznańskim Teatrze Muzycznym (reż. W. Kościelniak), „Rodziny Addamsów” w Gliwicach i Warszawie, „Zakonnicy w przebraniu” (reż. Jacek Mikołajczyk i „Footloose” (reż. J.J. Połoński) w Poznaniu. W Capitolu przygotowała choreografię do spektakli „Nasza mama czarodziejka” (reż. A. Oryńska-Lesicka) i „Blaszany bębenek (reż. W. Kościelniak). Kapituła Nagrody im. Aleksandra Bardiniego zrzesza uznanych artystów, tworzących na pograniczu muzyki i słowa, teatru i piosenki. Corocznie przyznaje Dyplom Mistrzowski im. Aleksandra Bardiniego, będący prestiżowym wyróżnieniem dla aktorów, wokalistów, autorów, kompozytorów, reżyserów i pedagogów zajmujących się piosenką aktorską. W ostatnich latach Dyplom Mistrzowski otrzymali: Maja Kleszcz, wokalistka, kompozytorka i multiinstrumentalistka (2019), Ewa Kaim, aktorka, reżyserka i pedagog (2018), Jacek Bończyk, aktor i reżyser (2017), Agata Duda-Gracz, reżyserka, scenografka, autorka scenariuszy (2016).W skład Kapituły wchodzą obecnie: Laco Adamik, Malina Bardini, Jacek Bończyk, Wojciech Borkowski, Stanisława Celińska, Ewa Dałkowska, Agata Duda-Gracz, Sambor Dudziński, Piotr Dziubek, Katarzyna Groniec, Janusz Grzywacz, Konrad Imiela, Krystyna Janda, Ewa Kaim, Zbigniew Karnecki, Wojciech Kępczyński, Zygmunt Konieczny, Ewa Kornecka, Andrzej Kuryło, Wojciech Kościelniak, Olga Lipińska, Krzysztof Mieszkowski, Dariusz Miłkowski, Leszek Możdżer, Jan Kanty Pawluśkiewicz, Zbigniew Piotrowski, Andrzej Poniedzielski, Jan Poprawa, Kinga Preis, Stanisław Radwan, Jerzy Satanowski, Jacek Sieradzki, Bogusław Sobczuk, Wojciech Szelachowski, Magda Umer, Jacek Weksler, Jan Wołek, Zbigniew Zamachowski. fot. Marcin Wegner / PPA

Ewelina Adamska-Porczyk z Dyplomem Mistrzowskim Kapituły Aleksandra Bardiniego Dowiedz się więcej »

Kaligula w Teatrze Polskim

Zapraszamy na PREMIERĘ Z WIDZAMI  spektaklu „Kaligula” w reż. Roberta Czechowskiego (premiera online odbyła się  dokładnie 3 miesiące temu – 26 marca 2021 r.) w sobotę, 26 czerwca 2021 r. SPEKTAKL Z WIDZAMI – 27 czerwca 2021 r. „Świat, taki, jaki jest, jest nie do zniesienia. Dlatego też potrzebuję księżyca lub szczęścia, lub nieśmiertelności; czegoś, co wydaje się szalone, ale nie należy do tego świata”. Albert Camus bardzo mocno akcentował uniwersalne walory swojej sztuki,  traktując świat antyku jako pretekst do analizy konstrukcji współczesnego świata i rządzących nim zasad. Szczególnie dzisiaj, w czasie upadku wszelkich autorytetów i dekonstrukcji fundamentów naszej cywilizacji „Kaligula” wydaje się tekstem wyjątkowo aktualnym. Świat, który konstruujemy na scenie jest na wskroś współczesny. W scenografii, kostiumach, muzyce nie znajdziemy śladu antyku. Jedynie wizualizacje momentami nawiązują do antycznych źródeł. Na rzeczywistość sceniczną patrzymy z perspektywy bardzo młodego współczesnego chłopaka, w t-shircie i dżinsach, który nie ma ambicji dorównywania antycznym bohaterom. Po traumatycznych doświadczeniach (nieudana próba samobójcza) znajduje się w metaforycznej „klinice”. Zmagając się z odwiecznymi dylematami egzystencjalnymi rozpaczliwie szuka odpowiedzi na fundamentalne, ontologiczne pytania: jak skonstruowany jest świat, czy w ogóle ma jakikolwiek sens i jakimi zasadami się w nim kierować?  Nasz bohater niesie na swoich barkach ciężar filozofii i wizji Camusa, w największym skrócie polegającej na tym, że świat jest skonstruowany w sposób nielogiczny, absurdalny, nie da się go w żaden sposób uchwycić rozumem, mechanizmami racjonalnego myślenia. Człowiek jest bezbronny.  Jedynym pewnikiem jest śmierć, która jest kresem wszystkiego. Dalej jest tylko nieodgadniona, bezduszna czeluść, nicość. Nie ma żadnych bogów. Nie ma nagrody, ani kary. Wszystkie czyny są jednakowo istotne i jednakowo nieważne. Jedyne co pozostaje wobec absurdalności świata to bunt, który z góry skazany jest na porażkę. Z bezsilności wobec przytłaczających go pytań, nasz bohater zakłada maskę cesarza Kaliguli. To daje mu pozorną siłę w konfrontacji z labiryntem świata. Kliniczni współtowarzysze stają się patrycjuszami, personel szczurami – zwiastunami śmierci. Subiektywna narracja bohatera kreuje figury, których nie ma w sztuce Camusa (Drusilla, Oddech, Cienie…). Kluczowe stają się lustrzane odbicia zwielokrotnienia. Kaligula rozpada się na wiele postaci, które dryfują w świecie iluzji. Religia, sztuka, miłość – wszystko jest iluzoryczne. Jednak wydają się konieczne.  Konstrukcja świata jest jedynie pozorem czegoś trwałego, ale bez niej nie da się żyć. Coś krzyczy w Chłopaku-Kaliguli „Dajcie mi jeden argument, który pozwoli mi nie strzelić sobie w łeb!”. ROBERT CZECHOWSKI O „KALIGULI” Realizacja „Kaliguli” Alberta Camusa w Teatrze Polskim we Wrocławiu jest dla mnie sentymentalnym powrotem do „gniazda”. To właśnie tutaj stawiałem swoje pierwsze teatralne kroki, podczas zajęć z legendarnym dziekanem, fantastycznym aktorem, moim Mistrzem –  Igorem Przegrodzkim. Dokładnie 40 lat temu w sali 205, gdzie obecnie odbywają się nasze „stolikowe” próby analityczne, będąc studentem pierwszego rocznika Wydziału Aktorskiego PWST we Wrocławiu z wypiekami na twarzy słuchałem niepowtarzalnych refleksji, rad, anegdot naszego Dziekana. Teraz po zatoczeniu wielkiego kręgu wracam do matni. Zaraz po szkole, już jako aktor „wylądowałem” w Teatrze Współczesnym we Wrocławiu, następnie w Teatrze Polskim, gdzie moim dyrektorem był właśnie Igor Przegrodzki. Kolejnym etapem była przygoda z filozofią na Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie, gdzie spotkałem tak wybitnych filozofów jak: Józef Tischner, Michał Heller, czy Józef Życiński. Naturalną konsekwencją moich wcześniejszych doświadczeń było podjęcie studiów na Wydziale Reżyserii Dramatu PWST w Krakowie. Istotne piętno na moim myśleniu o teatrze odcisnęli m.in.  Krystian Lupa, Jan Peszek, czy Jerzy Jarocki. Potem „wsiadłem” na karuzelę reżysersko-dyrektorską i z całym bagażem doświadczeń ponownie stanąłem w sali 205, z dziecięcym zaciekawieniem czym tym razem obdarzy mnie „mój i nie mój” Teatr Polski. „Kaligula” A. Camusa jest dla mnie tekstem szczególnym i bardzo osobistym. To właśnie jego interpretacją zdawałem egzamin na Wydział Reżyserii Dramatu PWST. W moim przekonaniu ta sztuka najpełniej oddaje smak, zapach, oddech, tętno ……inicjacji, także tej teatralnej. Jest próbą zdefiniowania tej ponad 40-letniej podróży. JAK GRAMY? Premiera Z WIDZAMI  w sobotę, 26.03.2021 o godz. 19.00.  W niedzielę, 27.03.2021 o godz. 19.00 zapraszamy na spektakl Z WIDZAMI. Bilety można nabyć poprzez naszą stronę internetową: https://www.teatrpolski.wroc.pl/repertuar/ więcej na stronie: https://www.teatrpolski.wroc.pl/przedstawienie/kaligula/

Kaligula w Teatrze Polskim Dowiedz się więcej »

Przewijanie do góry